1- آقاي همكار 40 سال سن دارد. از ديد او من بچه اي هستم كه تازه كار ياد گرفته ام و اين را همه جا و با همه كس مطرح مي كند و او مرد جا افتاده اي است كه سن و سالي از او گذشته است. مدتي است كه چندان تحويل نميگيريم همديگر را، برقراري ارتباط با وي نيز چنگي به دل نمي زند. لذا به حد ارتباطات حرفه اي قناعت كرده ام.

2- آقاي همكار چين تشريف دارند از آنجا كه باور دارند كسي در شان جانشيني ايشان نيست، در مورد يكي از مدارك پروژه به او ايميل زده ام تا تكليف مشخص شود. دو نفر از ديگر همكاران را نيز در CC ايميل گذاشته ام، آقاي همكار ايميل را خطاب به يكي ديگر از همكاران جواب داده و فرد سوم را هم در CC گذاشته است. دريغ از اثري از من در ايميل...

3- خسته ام از كار كردن با انسان هاي عقده اي كه با خودشان هم درگيرند.