دیوارهای من

بدترین حس دنیا رو دارم و سعی می کنم بهش اجازه ندم بزرگ بشه...

تو هم مثل همون معدود افراد مهم زندگیم فکر کن همه اش به خاطر من بود که نتیجه نهایی اینجوری شد... چرا من می تونم اتفاقاتی رو که برام پیش میاد با نسبت دادن به این و اون توجیه کنم و همش تو درون خودم و تو کارها، عقاید و تصمیم های خودم دنبال دلیل می گردم؟