دیوارهای من

مطلب مریم  رو که خوندم حس کردم من هم باید سهم خودم رو از این اعتراض ابراز کنم اما منبه خودم و به همه ی زنهایی که سالها کروموزوم X اشون رو عاشقانه با کروموزوم Y آمیختن اعتراض دارم...

من به ما اعتراض دارم... خودمون ساختیم وخودمون کمک کردیم که برامون اینجوری بسازن... اگه اعتراضی هست به عشقیست که گاه ترس شد و گاه دلسوزی...و در نهایت زنجیری به دور زندگی...

 اگه اعتراضی هست به شلاقی از جنس عاطفه است که با اسم خدا ما رو به ترکه بسته... اگه اعتراضی هست به سادگیه من و توست که ساده پذیرفتیم...ما ساختیم، ما خودمون رو اینجوری ساختیم... افتادیم، گریه کردیم، رنج کشیدیم، بلند شدیم و نقشمون روبازی کردیم اما عوض نشدیم... سرنوشت تاریخیمون رو نخواستیم که تغییر بدیم که اگه می خواستیم... من و تو زنی می شدیم از جنس خودمون....