تو خود...
عینک راکه به چشم می گذاری می دانم شعری نو در راه است...
نگاه نرمت وقتی مرا انتخاب می کند می دانم این شعر بوی من را دارد... و دستانت...این پیامبران نوازش، روحم را لمس می کنند...
شعر تو بوی مرا می گیرد...
روح من عطر انگشتان تو را...
نیمه ی نادیده ی روحت را آرزو می کنم....
+ نوشته شده در سه شنبه دهم دی ۱۳۸۷ ساعت 8:42 توسط نگار
|
every one deserves a fresh start...